อยู่ในบุญ อยู่ในบุญพฤษภาคม นิตยสาร วารสาร ธรรมะ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 30 / 149

ธรรมะ ประช เธรรม นางยักษิณี ผู้ใคร่ในธร ๒๓๖ การประพฤติปฏิบัติธรรมทำใจให้หยุดนิ่ง เป็นหลักของ การบำเพ็ญกุศล เพราะเป็นสิ่งที่จะอำนวยผลให้ผู้ปฏิบัติได้ อานิสงส์ไพบูลย์ การฝึกฝนอบรมใจให้หยุดนิ่ง ให้เข้าถึ

การประพฤติปฏิบัติธรรมเพื่อให้ใจหยุดนิ่งเป็นสิ่งสำคัญในการบำเพ็ญกุศล ซึ่งจะนำไปสู่อานิสงส์อันยิ่งใหญ่ การฝึกใจให้หยุดที่ศูนย์กลางกายจะทำให้สามารถเข้าถึงพระรัตนตรัยด้านต่างๆ ดังนั้นทุกคนควรตั้งใจปฏิบัติ

ธรรมะ ประช นางยักษิณี ผู้ใคร่ในธรรม ๒๓๘ *สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้า ประทับอยู่ในพระวิหาร เชตวัน อารามของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีในกรุงสาวัตถี เมื่อ พระพุทธองค์แสดงธรรมแก่มหาชน ภายหลังเสวยพระกระยาหาร เสร

ในเรื่องนี้นางยักษิณีได้พาลูกในการแสวงหาอาหารในบริเวณสวนวัดพระเชตวัน จนมาเห็นพุทธบริษัทที่กำลังฟังธรรมจากพระพุทธเจ้าอย่างเงียบสงบ ทำให้เกิดความเลื่อมใสและคิดว่าคงมีของแจกที่สามารถประทังชีวิตได้ นางจึง

ธรรมะ ประช นางยักษิณีผู้ใคร่ คร่ในธร ธรรม ๒๔๐ นางดำริว่า แม้ลูกทั้งสองและสามีต่างเป็นที่รักของตน แต่ความปรารถนาในการฟังธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นที่รักยิ่งกว่าลูกและสามี เพราะลูกและสามีไม่สามารถจ

นางยักษิณีแสดงให้เห็นถึงความปรารถนาที่จะฟังธรรมจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยถ่ายทอดความรักที่มีต่อลูกและสามี แต่พบว่าการฟังธรรมจะสามารถช่วยให้พ้นจากทุกข์ได้มากกว่า นางได้รับการสนับสนุนจากลูกๆ ที่เล็งเห็น

ธรรมะ ประช นางยักษิณี ผู้ใคร่ใน น ธรรม ๒๔๒ เป็นต้นมา นางกับลูกน้อยทั้งสอง ก็ได้อาศัยอยู่ที่วิมานในต้นไม้ ที่อยู่ใกล้พระคันธกุฎีของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า แล้วได้เข้าเฝ้า พระพุทธองค์ ฟังธรรมทั้งเช้าเย็นอยู

เนื้อหาเกี่ยวกับนางยักษิณีและลูกน้อยที่อาศัยอยู่ในวิมานใกล้พระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยได้ฟังธรรมและพัฒนาจิตใจจนสามารถบรรลุธรรมได้ ทั้งนี้ยังเน้นความสำคัญของอัตภาพมนุษย์ในการสร้างบารมีและการเข้าถึงพระธรรมก

ธรรมะ ประช อดทนอย่างมีเป้าหมาย ๒๔๖ ดังเช่นบัณฑิตทั้งหลายในกาลก่อน แม้ถือกำาเนิดเป็น สัตว์เดียรัจฉาน ยังมีจิตใจสูงส่งเปี่ยมล้นด้วยคุณธรรม คือ ความอดทน แม้จะถูกประทุษร้ายจากผู้อื่น หรือทำสิ่งไม่น่า ชอบใ

ในสมัยพุทธกาล ณ กรุงสาวัตถี มีเรื่องราวเกี่ยวกับลิงที่ชอบทำความเดือดร้อนให้แก่ชาวบ้าน แต่กลับมีช้างที่ไม่โกรธและยังคงสงบแม้ลิงจะทำสิ่งที่ไม่สมควร ทำให้เราเห็นถึงความสำคัญของการมีเมตตาและความอดทน โดยไม

ธรรมะ ประช อดทนอย่างมีเป้าหมาย ២៤៨ อย่างสนุกสนาน แม้ลิงทำอยู่อย่างนี้ กระบือโพธิสัตว์ก็ยังสงบ นิ่งเฉย ไม่ได้แสดงกิริยาอาการ ไม่พอใจใดๆ เพราะมีขันติธรรม และมีความเมตตาเอ็นดู แต่ลิงกลับยิ่งได้ใจ จึงถ่าย

เรื่องราวเกี่ยวกับพระโพธิสัตว์กระบือที่แสดงให้เห็นถึงความอดทนและเมตตาต่อการกระทำของลิง ซึ่งแม้จะถูกรังแกก็ไม่แสดงอาการให้อีกฝ่ายได้รับรู้ โดยการตั้งเป้าหมายใหญ่อย่างการบรรลุพระสัมมาสัมโพธิญาณ การมีขัน

ธรรมะ ประช อดทนอย่างมีเป้าหมาย ๒๕๐ ของนักสร้างบารมีที่มีพระนิพพานเป็นเป้าหมาย เพราะถ้า ปราศจากความอดทนแล้ว ก็ยากที่จะฝ่าฟันอุปสรรค เพื่อไปให้ ถึงเป้าหมายอันสูงสุดได้ การฝึกฝนใจให้หยุดนิ่ง จะทำให้เรามี

เนื้อหานี้พูดถึงความสำคัญของการอดทนในการเดินทางสู่พระนิพพาน โดยการฝึกใจให้หยุดนิ่งจะช่วยให้เรามีความอดทนและจิตใจสงบ จากนั้นเราจะไม่รู้สึกถึงความต้องทนใดๆ และมีแต่ความสุข นอกจากนี้ยังเน้นให้ช่วยกันประพ

ธรรมะ ประช ขันติ ธ ร ร ม ชนะกิเลส ๓๐๖ มนุษย์ทุกคนล้วนปรารถนาความสงบสุขในชีวิต จึงพากัน แสวงหาสิ่งที่จะเป็นที่พึ่งให้แก่ตนเอง ที่พึ่งที่ระลึกที่จะนําความ สุขมาให้นั้น ไม่ได้อยู่นอกตัวเลย มีอยู่ในตัวของ

มนุษย์ทุกคนล้วนปรารถนาความสงบสุขในชีวิต และสิ่งที่พึ่งที่แท้จริงนั้นอยู่ภายในตัวเรา คือ พระรัตนตรัย ซึ่งนำมาซึ่งการรู้แจ้งในชีวิต เมื่อเราฝึกใจให้หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 จะสามารถเข้าถึงธรรมกาย

ธรรมะ ประช ขันติ ธ ร ร ม ชนะกิเลส ๓๐๘ เอานิ้วมือมาร้อยเป็นพวงมาลัยคล้องคอ จากที่เคยชื่อว่า อหิงส กุมารคือกุมารผู้ไม่เบียดเบียนใคร ก็ได้ฉายานามใหม่ว่า องคุลิมาล เมื่อฆ่ามนุษย์หนักเข้า อกุศลจิตเข้าครอบง

องคุลิมาลเคยเป็นฆาตกรที่มีชื่อเสียงในการฆ่าคนเพื่อทำพวงมาลัยจากนิ้วมือ แต่ด้วยมหากรุณาธิคุณของพระพุทธเจ้า ท่านจึงได้เห็นถึงความผิดพลาดในชีวิตและมีโอกาสเปลี่ยนแปลงเป็นสมณะผู้สงบโดยการหยุดการฆ่าสัตว์ตัด

ธรรมะ ประช ขันติ ธ ร ร ม ชนะกิเลส ๓๑๐ ตรัสตอบว่า “เราหยุดแล้ว แต่ท่านยังไม่หยุด” องคุลิมาลได้ฟัง แล้วก็สงสัย จึงทูลว่า “ดูก่อนสมณะ ท่านกำลังเดินอยู่กล่าวว่า หยุดแล้ว ซ้ำยังบอกข้าพเจ้าผู้หยุดแล้วว่าไม่

ในบทนี้ พระพุทธเจ้าได้สอนองคุลิมาลถึงการหยุดของจิตใจ จากนั้นองคุลิมาลได้ละบาปและขอบรรพชา แต่ทับซ้อนด้วยกรรมเก่าที่ตามรบกวนติดตาม ทำให้เกิดประสบการณ์ยากขณะอยู่ในสมาธิ และกลายเป็นที่เกลียดชังของคนในสังค

ธรรมะ ประช ขันติ ธ ร ร ม ช า นะกิเลส ๓๑๒ ดังนั้น ให้ทุกท่านหมั่นฝึกฝนอบรมตนเอง ให้เป็นผู้มี ความอดทนเป็นเลิศ มีความอดทนเป็นธรรมาวุธที่จะเอาชนะ กิเลสอาสวะทั้งปวง และก็ให้หมั่นนั่งธรรมะ กลั่นกาย วาจา ใจ

ธรรมะ ประช การฝึกตน บนเส้นทางอริยะ ๓๕๐ โลกที่เราอาศัยอยู่นี้ เป็นโลกแห่งการสั่งสมบุญบารมี เพื่อหาพระนิพพานให้แจ้ง แต่สิ่งหนึ่งที่เราจะต้องทําควบคู่กัน ไปกับการสร้างบารมี คือ การรักษาใจให้หยุดนิ่งอยู่ท

โลกที่เราอาศัยอยู่คือโลกแห่งการสั่งสมบุญเพื่อหาพระนิพพาน การรักษาใจให้หยุดนิ่งที่กลางกายเป็นสิ่งสำคัญ แม้ร่างกายจะเคลื่อนไหว ใจก็ต้องสงบเพื่อสร้างบุญทั้งหยาบและละเอียด การปฏิบัติธรรมเจริญสมาธิจะทำให้จ

ธรรมะ ประช การฝึกตน บนเส้นทางอริยะ ๓๕๒ *ในสมัยพุทธกาล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสถามครูฝึก ม้า อ เกสี ที่ไปเข้าเฝ้าพระองค์ว่า “ดูก่อนเกสี ใครๆ ก็รู้ว่าท่าน เป็นครูฝึกม้าฝีมือดีคนหนึ่ง ท่านฝึกม้าอย่างไรเ

ในสมัยพุทธกาล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสถามครูฝึกม้าว่าฝึกม้าอย่างไร นายเกสีตอบว่ามี 3 วิธี ได้แก่ วิธีละม่อม วิธีรุนแรง และวิธีผสม พระพุทธองค์ได้อธิบายว่ามีวิธีการฝึกคนเช่นเดียวกัน ควรฝึกด้วยวิธีที่เห

ธรรมะ ประช การฝึกตน บนเส้นทางอริยะ ๓๕๔ พระบรมศาสดาทรงอธิบายให้หายสงสัยว่า “การฆ่าทิ้ง คือ นิ่งเฉยเสีย ไม่ว่ากล่าวสั่งสอนตักเตือน และไม่ยอมรับว่า บุคคลนี้ คือสาวกของเราตถาคต เพราะถ้าเป็นสาวก หมายถึง ผู

บทความนี้อธิบายถึงการฝึกตนตามหลักธรรมของพระศาสดา โดยเน้นการไม่ฆ่าความคิดและการสอนคนให้ทำตามธรรมะ ด้วยศิลปะการสอนที่เหมาะสมกับจริตและอัธยาศัยของผู้เรียน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าถือเป็นครูที่ยิ่งใหญ่ในเส้นทา

ธรรมะ ประช เพียงพบเห็นก็เป็นมงคล ๓๖๐ เพราะฉะนั้น การได้เห็นสมณะ จึงเป็นสิ่งที่พึงปรารถนา สําหรับนักสร้างบารมีทุกท่าน แต่เราจะทราบได้อย่างไรว่า ใครเป็นสมณะ หรือใครไม่ใช่สมณะ ผู้ที่เป็นสมณะที่แท้จริงนั้

การได้เห็นสมณะเป็นสิ่งที่พึงปรารถนา สำหรับนักสร้างบารมี สมณะที่แท้จริงจะต้องมีความสมบูรณ์ภายในและภายนอก และสามารถสังเกตได้ตามหลักที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงไว้ ผู้ที่ระงับบาปและมีจิตสงบจริง ๆ เท่านั

ธรรมะ ประช เพียงพบเห็นก็เป็นมงคล ๓๖๒ กราบเรียนต่อไปว่า “รูปร่างของพระคุณเจ้าไม่สูงเกินไปหรอก ขอรับ แต่เกียรติคุณของพระคุณเจ้าสูงเหลือเกิน คุณทั้งหลาย ของพระคุณเจ้าฟุ้งขจรขจายไปเบื้องบนแห่งมหาสมุทร แผ่

บทความนี้กล่าวถึงการศึกษาและปฏิบัติธรรมเพื่อบรรลุพระนิพพาน ผ่านการเล่าเรื่องของบุคคลที่มีความเลื่อมใสในพระอริยเจ้าและได้มีโอกาสเข้าบวชในสำนักของพระเถระ จนสามารถบรรลุธรรมได้ในระยะเวลาอันสั้น การฟังธรรม

ธรรมะ ประช อานิสงส์การเห็นสมณะ ៣៨៦ บังเกิดความเลื่อมใส อยากทําบุญกับท่านผู้เป็นเนื้อนาบุญอันเลิศ บุญกุศลย่อมส่งผลให้ประสบความสุขความเจริญในชีวิต แม้ละ โลกไปแล้ว ก็เป็นเหตุให้ได้ไปสวรรค์ และนิพพาน *ในส

บทความนี้เกี่ยวกับอานิสงส์การเห็นสมณะที่ช่วยสร้างความเลื่อมใสและกระตุ้นให้ผู้คนทำบุญ พระพุทธเจ้ามีบทบาทที่มีอิทธิพลทำให้เกิดการทำบุญและส่งผลต่อชีวิตทั้งในปัจจุบันและอนาคต ตัวอย่างจากสาวน้อยในสมัยพระวิ

ธรรมะ ประช อานิสงส์ การเห็นสมณะ ៣៨៨ คงอยากจะออกบวชเป็นสมณะเหลือเกิน โรหิณีเอ๋ย ลูกถวาย ข้าวน้ำอย่างสมบูรณ์แก่เหล่าสมณะเป็นประจำ พ่อขอถามลูกว่า เพราะเหตุไร เหล่าสมณะจึงเป็นที่รักของลูก พวกสมณะไม่ชอบ ทํ

สมณะในพระพุทธศาสนามีความสำคัญมากในฐานะเนื้อนาบุญของโลก ลูกสาวได้อธิบายว่าทำไมสมณะจึงเป็นที่รัก เนื่องจากพวกเขามุ่งมั่นทำงานสร้างบารมีและขจัดกิเลสออกจากใจ การที่พวกเขาไม่มีมลทินภายในและภายนอกยังเป็นส่ว

ธรรมะ ประช อานิสงส์ การเห็นสมณะ ๓๕๐ สงฆ์มาฉันภัตตาหารที่บ้าน พ่อก็ทําตามแล้วได้ขอถึงพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์เป็นสรณะ จากนั้นเธอก็ขออนุญาต ออกบวช เนื่องจากสั่งสมบุญไว้มาก บวชได้ไม่นานนัก ได้บรรลุ

การเห็นสมณะมีอานิสงส์ที่ไม่เล็กน้อย ซึ่งพระพุทธองค์ตรัสว่าเป็นมงคลที่จะนำความสุขและความเจริญให้แก่ผู้ที่มีจิตเลื่อมใส ผู้ที่ฟังธรรมและบำรุงท่าน จะเกิดบุญมากมาย หากทำใจให้หยุดนิ่ง จะพบสมณะภายในคือพระธร

ธรรมะเพื่อประช ไขปริศนาธรรม ๔๐๓ กิเลสในใจของคนเรามีหลายระดับ ทั้งหยาบและละเอียด เมื่อมีกิเลสก็บังคับให้สร้างกรรม กรรมนี้เองที่ทําให้เกิดวิบาก คือมีผลเป็นทุกข์ เมื่อยังมีกิเลสอยู่ ก็ต้องมีทุกข์ร่ำไป ทุ

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของธรรมะในการพัฒนาจิตใจและการหลุดพ้นจากกิเลสที่ทำให้เกิดทุกข์ เรามองเห็นว่ากิเลสสามารถมีหลายระดับและส่งผลต่อความทุกข์ของคนในลักษณะที่แตกต่างกัน ถึงแม้แต่ผู้ที่อยู่ในสวรรค์ก็ย